I. Istota i ćwiczenie się w modlitwie ustnej
Jako że człowiek składa się z ciała i duszy, także i do istoty uwielbienia Boga oprócz tego, co duchowe, należy również to, co wyrażamy ustami, to znaczy ustami i językiem wypowiadana modlitwa. Nasz Boski Nauczyciel, Jezus Chrystus, sam również posługiwał się modlitwą ustną; On nauczył nas tej najpiękniejszej, bogatej w treść modlitwy ustnej - Ojcze nasz. Stosownie do tego również i Kościół święty ćwiczy się i pielęgnuje modlitwę ustną i zaleca on stanowczo stosowanie tej modlitwy kapłanom i osobom konsekrowanym w brewiaru i modlitwie chórowej. Kościół posługuje się modlitwą ustną podczas sprawowania Najświętszej Ofiary, podczas udzielania Sakramentów świętych, przy każdej kościelnej czynności. Od modlitwy ustnej uzależnia Kościół ważność otrzymania Sakramentu Pokuty i uzyskania odpuszczenia grzechów. Modlitwa ustna jest powszechną, publiczną, wspólnotową modlitwą wszystkich wierzących, wszytkich członków Kościoła Świętego.
Jak wiele pobudek powinno towarzyszyć duszy poświęconej Bożemu Sercu, by bardzo sobie ceniła modlitwę ustną i ją w sobie pielęgnowała. Dlatego dusza ta powinna od czasu do czasu bacznie obserwować swoją codzienną modlitwę ustną, zwłaszcza tę przepisaną przez Reguły. Jak zostały one odprawione? Dlaczego czasem zbyt letnio i bezmyślnie? Co jest do usunięcia, co do poprawy?
Zastosowanie dla mnie samej
II. Korzyści i owoce modlitwy ustnej
Modlitwa ustna jest dla nas, słabych ludzi, łatwiejsza do odprawiania moż modlitwa myślna. Łatwiej pociąga ona naszą uwagę, chroni nas przed rozproszeniami, przed gnuśnością, ospałością i apatią. Przy wewnętrznej oschłości i opuszczeniu, przy chorobie i słabości fizycznej, możę ona zastąpić modlitwę myślną w przypadku, gdy nie jesteśmy w stanie jej odprawić. Według św. Tomasza z Akwinu modlitwa ustna przynosi duszy cztery szczególne owoce:
- pomnożenie łaski uświęcającej,
- zadośćuczynienie za popełnione grzechy,
- uzyskanie tego, o co prosimy, jeśli to przyczynić się ma do naszego dobra,
- duchowe pokrzepienie i pokarm dla duszy.
Warunkiem uzyskania owoców łaski jest dobrze odprawiona modlitwa ustna. Zwykłe ruszanie ustami, to znaczy modlitwa, podczas której usta wypowiadają słowa, a duch jest nieobecny, nie przyczyni się do chwały Bożej, ani do dostąpienia przez nas łaski. Jak zatem Bóg może znaleźć upodobanie w takiej modlitwei duszy, która jest Jemu szczególnie poświecona? Przecież te dusze powołane są do tego, by czynić pokutę i wynagradzać za tak wiele oschłej i złej modlitwy, przez którą Boski Majestat jest wciąż i wciąż obrażany.
Zastosowanie dla mnie samej
III. Trzy etapy uwagi podczas modlitwy ustnej
Św. Tomasza z Akwinu wyróżnia trzy poziomy uwagi modlitwy ustnej, które pomagają zdobyć owoce przypisane tej modlitwie.
Pierwszy poziom składa się z bycia uważnym na wypowiadanie słów modlitwy, by wypowiadać porządnie, by nie modlić się pośpiesznie i nerwowo. Także by podczas tej modlitwy bronić się przed nadmirną lękliwością i nie patrzeć przesanie na sposób wypowiadania słów.
O wiele ważniejszy jest drugi etap, by swoją uwagę poświęcić sensowi wypowiadanych słów. Ten, kto w taki sposób się modli, odnajdzie w modlitwie słodycz i smak. Gdy te piękne i nasycone treścią modlitwy Kościoła- psalmy, hymny i antyfony itd. będziemy odmawiały ze zrozumieniem, będziemy poszukiwały sensu tych wypowiadanych słów, wtedy nasza modlitwa ustna, modlenie się Oficjum, będzie naszym prawdziwym wywyższeniem, nasyceniem i umocnienim duszy.
Na trzecim etapie nie zwraca się uwagi ani na słowa, ani na ich pełne znaczenie. Znacznie bardziej zwraca się uwagę na samego Boga, do którego kierujemy naszą modlitwę. Nasza duchowe, adorujące, kochające, wdzięczne i błagające oko skierowane jest na Najświętszego Boga, na Świętą Trójcę, na Boga-Człowieka i Jego Najświętsze Serce, podczas gdy jednocześnie nasze usta wypowiadają modlitwy bez zwracania szczególnej uwagi na ich znaczenie. Taką formę modlitwy ustnej zaleca się szczególnie przy częstym powtarzaniu jednej i tej samej modlitwy, np. gdy ma się do odmówienia wiele "Ojcze nasz", ale także przy modlitwie różańcowej, chyba, że w tej ostatniej preferuje się rozmyślanie nad poszczególnymi tajemnicami różańca świętego. Aby dobrze się modlić, weźmy sobie do serca to, co Duch Święty powiedział przez usta Mędrca: "Zanim złożysz ślub, przygotuj siebie, a nie bądź jak człowiek, który Pana wystawia na próbę" (Syr 18,23).
Zastosowanie dla mnie samej - Postanowienie - Dialog - Modlitwa końcowa - Czytanie: "O naśladowaniu Chrystusa": księga 4, rozdział 9, Rodriquez: tom I, traktat 5, rozdział 23 i 24.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz